زندگی ام اتفاق مهمی در بیکران هستی نبوده و نداشته.تنها به شوق دانستن می زیم.
هوالجمیل مرا هرگه بهار آید به خاطر یاد یار آید به خاطر یاد یار آید مرا هرگه بهار آید شیشه عطر بهار،لب دیوار شکست،و هوا پر شد از بوی خدا،همه جا آیت اوست، دیدنش آسان است،سخت آنست نبینی او را. نوروزتان پیروز باد رپیثوین rapithwin زمستان با همه ی سردی و سرمایش ناگزیر از سپردن طبیعت به دست بهار است. فرا رسیدن بهار در پس سرمای زمستان تداوم و تکرار امید و امیدواری است. این که آدمیان به هنگام روزهای سرد و غمناک بهار خوشی ها و خوشبختی ها و گرمای خورشید محبت را انتظار بکشند و امید خود را از دست ندهند! نیاکان ما برای توجیه این دگرگو نی فصلها و تغییر چهره ی طبیعت اسطوره هایی آفریده اند.یکی از مهمترین این اسطوره ها رپیثوین است.ایزد رپیثوین یکی از خدایان باستانی پیش از زرتشت بوده است و بعد ها به مقام ایزدان تنزل یافته است. رپیثوین یعنی نیمروز و این ایزد سرور گرمای نیمروز معرفی شده است.ایرانیان که به هنگام روزهای آخر زمستان جوانه های کوچک سبز و تازه را بر درختان و سبزه های نورسته را بر کنار جویها میدیدند در شگفت بودند که چه جوهری در طبیعت هست که او را از پس سرمای سخت و کشنده در امان میدارد ورویش دوباره آغاز می شود؟ و همین جا بود که اسطوره ی رپیثوین به ظهور رسید. به هنگام هجوم سرما رپیثوین به زیر زمین نفوذ میکند و آبهای زیرزمینی و ریشه ی گیاهان را گرم نگاه میدارد تا از سرما زدگی در امان بمانند.از آنجا که بازگشت سالانه ی این ایزد درآستانه ی بهار است به افتخار او جشنی در بهار برپا میشده است. وقتی رپیثوین در نبرد با سرما پیروز گشته است شادمانه باز میگردد و شادی او ازاین است که توانسته طبیعت را با حفاظت از گیاهان زنده نگاه دارد. بر گرفته از "تاریخ اساطیری ایران "نوشته ی ژاله آموزگار سوسن تسلیمی که یادتان هست؟آن زن شوهر مرده در چریکه تارا و زنی عاشق شیخ حسن جوری در سریال سربداران وبانوی پریشان و نگران شاید وقتی دیگر و ستاره بی بدیل تیاتر و سینمای ایران و کارهای بیاد ماندنی بهرام بیضایی بزرگ و فصلی مهم از تراژدی غم انگیز سینمای ایران و آرزوهای بر باد رفته درآن! کمتر کسی است که سینمای ایران را دنبال کند واز بازی خیره کننده ی او چیزی در خاطره اش رسوب نکرده باشد.او سالهاست که از ایران رفته و اکنون جزو شخصیت های مهم فرهنگی و هنری سوید است.دوستداران او،همچون من ، تنها از طریق بازبینی باشوغریبه کوچک، مادیان،مرگ یزدگرد، طلسم و... می توانند هراز گاهی مبهوت هنر نمایی های او شوند ویا اخبار موفقیت های او را در دیار غربت از راه اینترنت بشنوندوببینند و حسرت فیلم هایی را که بازی نکرد و رفت بخورند. از شهر شما بیزارم با آن بزرگراههای طویل که برای گاوهای تیزروی آهنی طویلهایست و اسبهایی که یورتمهکنان - با بوق و ترمز و کلاژ – علفهای سپید خطکشیشده را سیاه میکنند از شهر شما که « آسمانش قیر و زمینش بتون است» و آدمهایش با آن لباسهای رنگین در رستورانهای شبهاروپایی « بیف استراگانف، لازانیا، پیتزا پپرونی» روی هم شصت هزار تومان ناقابل در شصت دقیقه، و لبخندِ زن که عطر فرانسویاش دماغ گارسون را میسوزاند و دستهای بیخیال مرد که جیبهای گشادش را میچاپد... از شهر شما که هنوز، نگاه دخترکی لابهلای اسبهای آهنی بستنی صورتی بزرگ را لیس میزند، لیسیدن یک بستنی بزرگِ بزرگ شاید تنها یک آرزوی کوچک باشد و آرزوی یک تنهای کوچک... من از شهر شما بیزارم با برجهایی که آسمان را میخراشد راستی آسمان مظلومترین مخلوق خداست که با این همه خراشیدگی هنوز هم آبی است! Take into account that great love and great achievements involve great risk بر اين باور باش كه عشق و دستاوردهاي عظيم، در برگيرنده مخاطرات بزرگ است. دالای لاما «...آنچه پیداست آن است که هرچه باشد از دیرباز شما هرگاه لفظ هستنده را به کار می برید با آنچه براستی از این لفظ مراد می کنید آشنا بوده اید. لیکن ما که یک زمان می پنداشتیم که این لفظ را می فهمیم اینک پای در گل مانده ایم» (افلاطون،سوفیست 264a) باید بچشد عذاب تنهایی را مردی که ز عصر خود فراتر باشد دکتر شفیعی کدکنی
ادامه مطلب
ادامه مطلب
